می میرم برات

        سلام          

در کنار

برکه ای نشسته بودم

میخواستم از آب آن برکه بنوشم

دیدم در حین آب خوردنم صـــدایی آمد

گفتم تو کیستی که این چنین صـــــــدایم کردی

بعد دیدم که آن برکه است که میخواهد با من حرف بزند

با تعجب نگاه کردم وخندیدم گفتم خدایا یعنی آب با من حرف میزند

می دانید آب به من چه گفت؟گفت چرا همیشه غمگین می بینمت؟

گفتم باور کن غمگینی شده کار هر روز من نمیدانم چرا

گفتم چه کنم تو راهی نشانم بده که من از این

غمگــــــینی رها بشوم آب گفت تو با

غم انس گرفتی سخت است

که از این غمیگینی

در بیایی

؟

ولی میخواهم

راهی برایت نشان بدهم

گفتم تو جاهای زیادی رفتی آری

تو میتوانی منو از این غـــم رهــایی بدی

گفت آری میتوانم ولی یک شــــرط دارد ؟گفتم

هر شرطی باشد من قبول دارم گفت مطمئنی شاید نتوانی

قبول کردم که به شــرطــش عمل کنم میدانید شرطــش چه بود ؟

به من گفت بایدعاشق بشوی ! خندیــدم گفت چرا میخندی ؟

گفتم از بخت خودم من عاشق شدن را بلد نیستم

چون به هر کس پیشنهاد دوستی میــدهم

میگوید نمیتوانم دوســـت شوم حال

میخواهم ای دوســتان از شما

کمک گیرم چـــه کنم

تا یک عاشق

بشوم

 من هيچ نمي خواهم...

                             تنها صدايت را مي خواهم تا

                        موسيقي سکوت لحظه هايم باشد نگاهت

                    را مي خواهم تا روشني چشمهاي خسته ام باشد

             وجودت را مي خواهم تا گرماي قنديل آغوشم باشد خيالت را

              مي خواهم تا خاطره لحظه هاي فراموشم باشد دستها يت

                    را مي خواهم تا نوازشگر بي کسي اشکهايم

                       باشد و تنها خنده هايت را مي خواهم تا

                         مرحم کهنه زخمهاي زندگي ام باشد

                              آري تنها تو را مي خواهم....

 

 

از باران، باريدن را آموختم از بغض نباريدن را، از

اشک چکيدن را از شعر جوشيدن را، از چشم گريستن را،

 از عمر هستن و نيستن را، و از همه ي شما در تمام عمر با

 عشق زيستن را، پس ... بياييد همه با همبلند فرياد کشيم و بخوانيم.

 تا قله ي بلند عشق پرواز خواهيم یادمان باشد اگر شاخه گلي

را چيديم -*- وقت پرپر شدنش سوز و نوايي نکنيم -*-

پر پروانه شکستن هنر انسان نيست -*- گرشکستيم

ز غفلت ، من و مايي نکنيم -*- يادمان باشد سر سجاده عشق

 -*-جز براي دل محبوب دعايي نکنيم -*- يادمان باشيد اگر خاطرما

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

باز مثل بچگی ها دلم هوای روزهای بارونی رو کرده . روزهایی که شنیدن موسیقی بارون را

 

شیشه ی پنجره وسوسه ام می کرد که بدوم و برم بیرون و خودم را بسپارم به پاکی زلال قطره

 

هاش بچرخم و برقصم و از شادی دستهایم رو بکوبم به هم. و همنوا با ملودی بارون منم فریاد

 

بزنم بارون زمینا تر میشه دلم هوای بارون کرده، بارونی که با ترنمش بچگی کردم، بزرگ شدم ،

 

عاشق شدم و دل کندم. ترنم بارون تو گوش من همیشه یاداور عشق و دوستی و محبت بوده

 

کاش بارون بیاد تا همه ی کینه ها و دشمنی ها رو از دلمون پاک کنه و ببره

 

 

کاش بارون تا اینه دلمون رو صیقل بزنه و چهره ی واقعی دلمون رو نشونمون بده .

 

کاش بارون بیاد تا قدر هم رو بدونیم و محبت رو ارزون نفروشیم . کاش بارون بیاد تا قیمت

 

دوستی ها رو به ما یاداوری کنه. کاش .کاش. کاش .

 

پس بیا مثل بچگی هامون با عشقی پاک دست هم رو بفشاریم و دل بدیم به ایه های زلال

 

بارون . تا ما هم خالص و ناب بشیم . کاش.......

 

تا بعد از امتحانات خرداد

خـــــــــــــــــــــــــــدانــــــــــــــگــــــــــــــــــهـــــــــــــدار

 

نوشته شده توسط مهسا پورمحمد در 86/02/11 ساعت 19:0 موضوع | لینک ثابت

                ســـلام 

دفترم را باز کردم تا بنویسم از نگاه همیشه منتظرم از چشمان بارانیم ازبوسه های نشکفته ام بنو یسم برایت از ترسم ترس از بی تو ماندن وبی تو رفتن بی تو گفتن وبی تو خواندن بنویسم برایت از نغمه های شبانه غم در گنج عزلت تنهایی ام بنویسم برایت از معنای زندگی از اینکه من زندگی را در کنار تو بودن معنا می کنم زندگی را برای تو سرودن معنا می کنم من زندگی را در خروش چشمان نیلگونت معنا می کنم من زندگی را در آغوش تو بودن معنا می کنم معنای زندگی معنای بوسه های آتشین عشق است ........

راه دوست داشتن هر چیز درک این واقعیت است که امکان دارد

  از دست برود.زندگی کردن در دلهایی که پس از ما می مانند

  مرگ نیست.به هم رسیدن آغاز است ، با هم ماندن پیشرفت ،

  با هم کار کردن کامیابی.کسانی که از ته دل گریه کردن را

  بلد نیستند از ته دل خندیدن را نیز بلد نیستند.وقتی که

 توقع دوست داشته شدن ما کمتر و عشق ورزیدن ما بیشتر باشد ،

 راز عشق بشری بر ما آشکارمی گردد.تنها چیزی که در دنیا

 به توافق نیازی ندارد ، دوست داشتن است. من شما را دوست

 دارم ولی شاید شما این را نخواهید.تا شما ارزش خود را

 ندانید ، هیچ کس ارزشتان را نخواهد دانست.

 دلم براي تنهايي ميسوزد چرا هيچکس او را دوست ندارد مگر او چه گناهي کرده که تنها شده

      جرم تنهايي چيست که هيچکس او را نميخواهد ديشب تنهايي از اتاقم گذشت دنبالش دويدم ولي

       او رفته بود.تنهاي تنها نيمه شب او را مرده کنار حوض خانه پيدا کردم از گريه چشمانش قرمز

بود برايش گريستم آخر او از تنهايي مرده بود تنهايي مردو من تنها تر شدم....

نوشته شده توسط مهسا پورمحمد در 86/02/02 ساعت 1:50 موضوع | لینک ثابت

                              سلام سلام سلام 

  اول از همه میریم سراغ جوکا

ترکه ساعتش خراب میشه . باز میکنه توشو میبینه یه دونه مورچه مرده . با خودش میگه : ای بابا میگم آآآآآ راننده مرده

یه ماره روسری میزاره میگه من کبرام

یک روز یه گوسفنده با مامان باباش دعواش میشه میره سر کوچه تاکسی بگیره ، میگه : کشتارگاه ، کشتارگاه

نوشته شده توسط مهسا پورمحمد در 86/01/26 ساعت 1:14 موضوع | لینک ثابت

   ســـــــــلام     

امروز اومدم واستون چن تا عکس جدید از فرزاد حسنی بذارم.

تو می روی و من فقط نگاهت می کنم
تعجب نکن که چرا گریه نمی کنم چون بی تو
یک عمر فرصت برای گریستن دارم
اما برای تماشای تو همین یک لحظه باقیست!

حالا نوبت عکساست

http://http://i12.tinypic.com/4g7v2pg.jpg

نوشته شده توسط مهسا پورمحمد در 86/01/18 ساعت 16:13 موضوع | لینک ثابت

                                   سلام  

برای پست قبلیم که عکس گذاشتم نظر یادتون نره.

 اگر مشکلی در دیدن عکسها و یا هر سوالی داشتین در قسمت نظرات وبلاگ بیان کنین.

یه دونه داستان خیلی با حال

يک روز و هزار سال :

دو روز مانده به پايان جهان تازه فهميد که هيچ زندگي نکرده است
تقويمش پر شده بود و تنها دو روز تنها دو روز خط نخورده باقي بود.
پريشان شد و آشفته و عصباني نزد خدا رفت تا روزهاي بيشتري از خدا بگيرد.
داد زد و بد وبيراه گفت ،خدا سکوت کرد جيغ کشيد و جار و جنجال راه انداخت
خدا سکوت کرد آسمان و زمين را به هم ريخت خدا سکوت کرد
به پر و پاي فرشته ها و انسان پيچيد خدا سکوت کرد کفر گفت و سجاده دور انداخت
خدا سکوت کرد دلش گرفت و گريست و به سجاده افتاد خدا سکوتش را شکست
و گفت : عزيزم اما يک روز ديگر هم رفت تمام روز را به بد و بيراه و جار و جنجال از دست دادي
تنها يک روز ديگر باقي است بيا و لااقل اين يک روز را زندگي کن
لا به لاي هق هقش گفت : اما با يک روز ؟ با يک روز چه کار مي توان کرد ؟
خدا گفت : آن کس که لذت يک روز زيستن را تجربه کند ،
گويي که هزار سال زيسته است و آنکه امروزش را در نمي يابد ،
هزار سال هم به کارش نمي آيد و آنگاه سهم يک روز زندگي را در دستانش ريخت
و گفت حالا برو و زندگي کن او مات و مبهوت به زندگي نگاه کرد
که در گوي دستانش مي درخشيد اما مي ترسيد حرکت کند ، مي ترسيد راه برود ،
مي ترسيد زندگي از لاي انگشتانش بريزد قدري ايستاد بعد با خودش گفت :
وقتي فردايي ندارم ، نگه داشتن اين يک روز چه فايده ايي دارد
بگذار اين مشت زندگي را مصرف کنم آن وقت شروع به دويدن کرد
زندگي را به سر و رويش پاشيد زندگي را نوشيد و زندگي را بوييد
و چنان به وجد آمد که ديد مي تواند تا ته دنيا بدود مي تواند بال بزند
مي تواند او درآن يک روز آسمان خراشي بنا نکرد ، زميني را مالک نشد ،
مقامي را به دست نياورد اما اما درهمان يک روز دست بر پوست درخت کشيد ،
روي چمن خوابيد کفش دوزکي را تماشا کرد ، سرش را بالا گرفت و ابرها را ديد
و به آنها که او را نمي شناختند سلام کرد و براي آنها که او را دوستش نداشتند
از ته دل دعا کرد او در همان يک روز آشتي کرد و خنديد سبک شد
لذت برد و سرشار شد و بخشيد و عاشق شد و عبور کرد و تمام شد
او در همان يک روز زندگي کرد اما فرشته ها در تقويم خدا نوشتند امروز او در گذشت
کسي که هزار سال زيسته بود

نوشته شده توسط مهسا پورمحمد در 86/01/17 ساعت 2:20 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط مهسا پورمحمد در 86/01/17 ساعت 2:4 موضوع | لینک ثابت

            بسم الـاـه الرحمن الرحیم

سلام

این اولین پست من در این وبلاگ هست.

خدا رو شکر که بلاخره وبلاگم راه اندازی شد چون خیلی به فکرش بودم که زودتر راه بیندازم.

این وبلاگ راجع به فرزاد حسنی است و همچنین تو این وبلاگ میتونید مطالب غیره رو هم مطالعه کنید و لذت ببرید.

ببخشید که فعلا نمیتونم عکس بزارم .

ولی انشاالاـه از دوستای نازنینم میخوام یاد بگیرم.

منتظر مطالب و عکسهای جدید باشید.

نـــــظر یادتون نره.

نوشته شده توسط مهسا پورمحمد در 86/01/16 ساعت 16:57 موضوع | لینک ثابت